Madem tahammül eşiğim yok olmuş vaziyette ve madem final haftasında olduğum için tatil yapamıyorum günlerdir önüme gelene yakındığım konuda buralara yazma zamanım gelmiş demektir.
Bu sene doğru düzgün sıcaklar da gelmedi ama etrafımdaki herkes bi çiftleşme döneminde, böyle bi sevgili yaptılar falan, etraf aşk yuvası doldu.
Aşk mükemmel bi şey tabiki. Tabiki senin adına çok seviniyorum canım arkadaşım. Umarım minnak çocuklarınız severiz tabii ki. Ahh tabi ki çok yakışıyorsunuz.. Evet en tatlı sevgili seninki.. Ama arkadaşlar Allah aşkına ya, ya lütfen ya aşkınızı, sevginizi az ötede yaşayın.

Yani farkında olmadan o kadar sıkıyorsunuz ki arkadaşlarınızı, belki sadece birazcık kendi penceremden durumu özetleyebilirim size biricik arkadaşlarım.
Zaten bi sevgili olduğunuz an arkadaşlardan uzaklaşma durumu var. Yani zaten o günde yüzbilmemkaçkere aramalarımız bitiyor. Her boş ana sıkıştırdığımız görüşmelere sevgili sıkıştırılıyor. Başladığımız her muhabbete sevgili dahil ediliyor, anlattıklarımız sevgiliyle edilen muhabbetlerde konu olunuyor. Gece dışarı çıkma planlarının hepsine "O" da ekleniyor ve "O" gelemiyorsa ya bütün gece somurtma ya da göt ile içme durumu mevzu bahis oluyor. İki türlü de gecesi mahvolan pek sevgili kankileriniz oluyor.
Bunlara alışıyoruz, bunları aşıyoruz. Olması gereken bu diyoruz. Ardından kavgalar baş gösteriyor. Screenshotlar atılıyor. Yetmiyor en ince detayına kadar her şey tekrar anlatılıyor. Hatta kavga esnasında bunlar anlatılıp, toplaşılıp, sevgiliye giydirmeli bir mesaj hazırlanıp yollanıyor.(Evet beyler o uzuun laf sokmalı mesajlar bir whatsapp grubunun elinden çıkma ve evet aslında o anda yaklaşık 5 kızdan falan ayrılıyorsunuz.)
Bunların hepsinin sonucun küslük durumu oluyor. "Yok yok ayrılcam ben!" nidaları atılıyor. "Ayrıl kız!" destekleri alınıyor. Çok değil yarım saat kırk beş dakika kadar sonra, "Yaa kızlar, ben barıştım. Özür diledi, dayanamadım." mesajı geliyor. Bir de barışma evresini uzuun uzuun dinliyoruz. Ya siz naptınız, o yarım saatte bunları nasıl konuştunuz, benim kafam bunları almaya çalışıyor.
Barışan çift doludizgin ilişkilerine devam ediyor, mükemmel değil mi? Değildeğildeğil!
Yaklaşık 1 saat içinde gelişen bütün bu olaylar benim gözümde şu şekilde oluyor:
Önce üzülüyorum, çünkü üzülüyorsun sevgili arkadaşım.
Sonra sinirleniyorum çünkü çocuk tam bir piç gibi davranmış.
Sonra sen barışıyorsun ve ben hala sinirliyim. Çünkü özür dilediği kişi sensin, gönlünü aldığı kişi sensin ama bil bakalım yarım saat boyunca çocuğun dökülen tüm kirli çamaşırlarını unutmayan kim?
Yani bu öyle bi şey ki..
Adamın değeri zaten kalmıyor gözümde bir de onu affettiğin için sen de değer kaybediyorsun gözümde.
Çünkü bence aşk/sevgi böyle bir midesizlik değil. Yani ben yapamıyorum ve hiç düşünmüyorsun ama belki de bu yüzden uzak duruyorum sevgilili arkadaşım.

Çok basit iki şey: Sevgilini bana övme, sevgilini bana kötüleme.

Aşkınız bir roman olursa okurum, bir film olursa izlerim. Geri kalan her şeyden umarım uzak dururum.


*Çokça sevdiğim, mükemmel uyumu yakalamış çiftlerimiz de yok değil, imrenerek takip ederim kendilerini..

** http://www.youtube.com/watch?v=5tXfW0SYqks  mesela yıllar evvel böyle bi şey izlemiştim, sevmiştim, hala severim. Buradaki bakış açısı çok farklı, sadece onlar var ve belkide bu yüzden mutlular.

Çok çok mutlu olun.(Burda bir sürü öpücük var.)

edit: 18 Hazirandan sonra özgürlüğüme kavuşuyorum, blog da amacına o zaman hizmet etmeye başlayacak umarım! O zaman kadar böyle kafa şişirmece. (Umarım o zaman kadar kırıp dökmediğim bi kaç insan kalır etrafımda.)

* http://www.youtube.com/watch?v=gS333UQnaP4  bu sıralar fazlaca dile dolanmış şarkı şeysi.